Саломатӣ ва дастгирии равонӣ

«Ман ба гурӯҳ омадам, то одамони дорои таҷрибаи монанд пайдо кунам, вале хеле бештар ба даст овардам — ҳисси воқеии дастгирии ҳамдигар. Пас аз ҳар вохӯрӣ ҳис мекунам, ки бо мушкилоти худ танҳо нестам. Аз сар гузарондани душвориҳо хеле осонтар аст, вақте ки дар паҳлӯят одамоне ҳастанд, ки туро мефаҳманд. Гурӯҳро ба ҳамаи муҳоҷирони ЛГБТК+, ки нав омадаанд ва бо танҳоӣ ва душвориҳои мутобиқшавӣ рӯ ба рӯ мешаванд, тавсия медиҳам.»

«Ман муддати дароз ҷойе ҷустам, ки дар он маро бе шарҳҳои зиёдатӣ фаҳманд. Дар гурӯҳ ман на танҳо дастгирӣ, балки ҷомеаи гарм ва қабулкунанда ёфтам. Дар ин ҷо ман метавонам дар бораи чизҳое, ки барои ман муҳиманд, гап занам ва боварӣ дошта бошам, ки маро мешунаванд ва маҳкум намекунанд. Ҳар вохӯрӣ ба ман кӯмак мекунад, ки худро қавитар ва оромтар ҳис кунам. Гурӯҳро ба ҳамаи муҳоҷирони ЛГБТК+, ки мехоҳанд фаҳмиш, дастгирӣ ва одамони воқеиро дар паҳлӯи худ ёбанд, тавсия медиҳам.»

«Ман ҳамеша мехостам гурӯҳи одамонеро ёбам, ки бо онҳо дар бораи ташвишҳо ва ҳиссиёти худ танҳо ошкоро гап зада тавонам. Ва ман чунин гурӯҳи дастгирӣ ёфтам. Ва шодам, ки бо одамони хеле аҷоиб шинос шудам! Ҳар дафъа, ки дар вохӯриҳо бо онҳо муошират мекунам, ҳис мекунам, ки дар ҳиссиёти худ танҳо нестам ва одамони дигаре ҳастанд, ки ҳамин гуна ҳиссиёт ва ташвишҳоро аз сар мегузаронанд. Ва ҳар дафъа пас аз муошират бо онҳо худро зинда ва хушбахттар ҳис мекунам. Ва ман мефаҳмам, ки баъзан танҳо гуфтугӯи ошкоро метавонад туро хушбахт кунад, ва ҳатто ту метавонӣ ба одами дигар сухани нек гӯӣ, ва ӯ мисли чароғак равшан мешавад ва ӯ ҳам аз хушбахтӣ пур мешавад! Ман хеле шодам, ки иштирокчии гурӯҳ ҳастам, одамони навро мебинам ва ба ҳамдигар дастгирӣ мерасонем, ва гуфта метавонам: ба гурӯҳи мо биёед, шумо танҳо нестед.»