QARAVAN изҳороти умумии зиёда аз 100 ташкилоти ЛГБТК-ро дар дастгирии адолати нажодӣ имзо мекунад

«Агар шумо дар вазъияти беадолатӣ бетараф бошед, шумо тарафи золимро интихоб кардаед». Ин суханонро архиепископ Десмонд Туту беш аз 30 сол пеш навишта буд. Онҳо ба мо хотиррасон мекунанд, ки бепарвоӣ ҳеҷ гоҳ барои убур аз вартаи нафрат кӯмак намекунад. Ва имрӯз онҳо бояд барои ҳамаи мо ва барои ҳаракати ҳуқуқҳои баробари одамони ЛГБТК даъват ба амал шаванд.

Ин баҳор ба мо сахт ва дардовар хотиррасон кард, ки нажодпарастӣ бо ҳадафи стратегии худ, бартарии сафедпӯстон, таърихи ИМА-ро на камтар аз он идеалҳое муайян мекунад, ки ба гуфтаи мо демократияи мо бар онҳо устувор аст: адолат, баробарӣ, озодӣ.

Мо илтиҷоҳои Джордж Флойдро шунидем, ки фаромӯш кардани онҳо ғайриимкон аст. Ӯ оддитарин чизеро, ки инсон ба он ниёз дорад, мепурсид — ки ба ӯ нафас кашидан диҳанд, вале полиси Миннеаполис бо бепарвоии бераҳмона гарданашро бо зонуяш пахш мекард.

Мо дарди дӯстписари Бреонна Тейлорро ҳис кардем, вақте ки ӯ ба 911 занг зад, пас аз он ки полисҳои Луисвилл бо либоси шаҳрвандӣ дари хонаи онҳоро шикаста, ҳашт бор ба Бреонна тир заданд, вақте ки ӯ дар бистар хоб буд.

Мо дидем, ки чӣ тавр сафедпӯстоне, ки худсарона ҷазо медоданд, Ахмад Арбериро дар Брансуики иёлоти Ҷорҷия парронда куштанд, ва медонистем, ки онҳо то пайдо шудани видео, ки тамоми кишварро ба хашм овард, аз ҷавобгарӣ раҳо мешуданд.

Мо дидем, ки чӣ тавр як зани сафедпӯст нажодро ҳамчун силоҳ истифода бурд: худро тарсида вонамуд карда, ба полис занг зад ва аз Кристиан Купер, марди гейи сиёҳпӯст, ки дар Парки Марказӣ паррандаҳоро тамошо мекард, шикоят кард.

Мо дар бораи куштори одамони трансгендер — махсусан занони трансгендери сиёҳпӯст — чунон зуд-зуд мешунавем ва мехонем, ки онро эпидемияи зӯроварӣ номидан муболиға нахоҳад буд. Танҳо имсол мо ақаллан 12 нафарро аз ҷомеаи худ аз даст додем: Дастин Паркер, Неулиса Лусиано Руис, Ямпи Мендес Арочо, Моника Даймонд, Лекси, Джоанна Метцгер, Серена Анжелик Веласкес Рамос, Лайла Пелаэс Санчес, Пенелопа Диас Рамирес, Нина Поп, Хелле Джей О’Риган ва Тони Макдейд.

Ҳамаи ин ҳодисаҳо сахт хотиррасон мекунанд, ки чаро мо вазифадорем овози худро баланд кунем, вақте ки нафрат, зӯроварӣ ва нажодпарастии системавӣ — аксар вақт бе ҷазо — ҷони сиёҳпӯстонро мегиранд.

Кори ҳаракати ЛГБТК пирӯзиҳои назаррас овард: ҳуқуқҳои шаҳрвандии одамони ЛГБТК хеле васеъ шуданд. Аммо ҳуқуқҳои шаҳрвандӣ бе озодии истифода аз онҳо чӣ фоида доранд?

Бисёре аз ташкилотҳои мо дар он пеш рафтанд, ки интерсексионалиятро яке аз арзишҳои асосӣ гардонанд, ва ваъда доданд, ки гуногунтар, одилонатар ва фарогиртар шаванд. Аммо ҳоло бояд пештар рафт ва ошкоро ӯҳдадорӣ гирифт: зиддинажодпарастиро қабул кардан ва ба бартарии сафедпӯстон хотима додан. Ин қисми ҷудонопазири ҳадаф, яъне баробарии комили одамони ЛГБТК аст, на натиҷаи зарурии рисолати мо.

Мо, имзокунандагон, мефаҳмем, ки наметавонем бетараф бимонем ва танҳо огоҳӣ амалро иваз карда наметавонад. Ҷомеаи ЛГБТК аз таҷрибаи худ медонад, ки муқобилат ба бераҳмӣ ва зӯроварии полис чӣ гуна аст. Мо моҳи июнро ҳамчун Моҳи ифтихор ҷашн мегирем, зеро он, аз ҷумла, хотиррасон мекунад, ки чӣ тавр мо ба таъқиб ва бераҳмии полис дар Stonewall-и Ню-Йорк ва боз пештар дар Калифорния муқовимат кардем, вақте ки чунин зӯроварӣ одатӣ буд ва касеро ба ҳайрат намеовард. Мо инро ҳамчун лаҳзаи гардиш ба ёд меорем, вақте ки мо аз қабул кардани таҳқир ва тарс ҳамчун нархи зиндагии пурра, озод ва ошкоро даст кашидем.

Мо медонем, ки бархостан ва ба фарҳанге, ки такрор мекунад, ки мо одамони дараҷаи дуюм ҳастем ва ҳаёти мо аҳамият надорад, ҷавоб додан чӣ маъно дорад. Имрӯз мо боз муттаҳид мешавем, то бигӯем #BlackLivesMatter, ва ӯҳдадор мешавем, ки тавре амал кунем, ки ин суханон талаб мекунанд.